ประเทศใดปลอดภัยที่สุดสำหรับผู้เกษียณอายุ?

กลับสู่บล็อก

ข้อกังวลด้านความปลอดภัยติดอยู่ในสามปัจจัยหลักที่ทำให้คนไม่กล้าเกษียณอายุในต่างประเทศ ความเป็นจริงคือจุดหมายปลายทางเกษียณอายุที่นิยมหลายแห่งปลอดภัยกว่าเมืองที่ผู้เกษียณอายุกำลังจะจากไปทางสถิติ

วิธีวัดความปลอดภัยสำหรับผู้เกษียณอายุ

ดัชนีสันติภาพโลก สถิติอาชญากรรม และแบบสำรวจชาวต่างชาติล้วนวัดความปลอดภัยแตกต่างกัน สำหรับผู้เกษียณอายุโดยเฉพาะ ตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้องที่สุดคือ: อัตราอาชญากรรมรุนแรงในพื้นที่ที่อยู่อาศัย อาชญากรรมเล็กน้อยและการแพร่หลายของการหลอกลวง ความปลอดภัยบนถนน การตอบสนองฉุกเฉินด้านการรักษาพยาบาล ความมั่นคงทางการเมือง และความเสี่ยงภัยพิบัติทางธรรมชาติ ประเทศหนึ่งอาจได้อันดับต่ำในตัวชี้วัดหนึ่งแต่ยอดเยี่ยมในตัวชี้วัดที่สำคัญที่สุดต่อชีวิตประจำวันของผู้เกษียณอายุ

ประเทศไทย

อัตราอาชญากรรมรุนแรงของไทยต่ำตามมาตรฐานนานาชาติ และเมืองอย่างเชียงใหม่ปลอดภัยอย่างน่าทึ่ง ผู้เกษียณอายุเดินคนเดียวในตอนกลางคืนเป็นประจำ ปล่อยประตูไม่ล็อก และพกของมีค่าโดยไม่กังวล อาชญากรรมเล็กน้อย (ล้วงกระเป๋า การหลอกลวง) มีอยู่ในพื้นที่นักท่องเที่ยวแต่หายากในย่านที่อยู่อาศัย การให้ความสำคัญทางวัฒนธรรมของไทยในการหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าสร้างสภาพแวดล้อมประจำวันที่สงบสุขอย่างแท้จริง ข้อกังวลด้านความปลอดภัยหลักคือการจราจรบนถนน — อัตราอุบัติเหตุทางถนนของไทยสูงตามมาตรฐานโลก และการตระหนักรู้เชิงป้องกันเป็นสิ่งสำคัญ

โปรตุเกส

ได้รับการจัดอันดับอย่างสม่ำเสมอเป็นหนึ่งในประเทศที่ปลอดภัยที่สุดในยุโรปและในโลก อาชญากรรมรุนแรงต่ำ การเมืองมั่นคง บริการฉุกเฉินที่ยอดเยี่ยม ข้อเสียหลักสำหรับผู้เกษียณอายุคือค่าครองชีพที่ค่อนข้างสูงและเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับทางเลือกในเอเชีย

ญี่ปุ่น

ปลอดภัยอย่างยิ่งด้วยอาชญากรรมรุนแรงที่แทบเป็นศูนย์ อย่างไรก็ตาม ค่าครองชีพที่สูง อุปสรรคทางภาษา และตัวเลือกวีซ่าเกษียณอายุที่จำกัดทำให้ไม่เหมาะสำหรับผู้เกษียณอายุชาวตะวันตกส่วนใหญ่ในฐานะที่พำนักถาวร

มาเลเซีย

โดยทั่วไปปลอดภัยด้วยอัตราอาชญากรรมเล็กน้อยปานกลาง กัวลาลัมเปอร์และปีนังเป็นพื้นที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับชาวต่างชาติ ความมั่นคงทางการเมืองคาดเดาได้ยากกว่าไทยในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา

ช่องว่างของการรับรู้

ผู้เกษียณอายุหลายคนจากสหรัฐฯ สหราชอาณาจักร หรือออสเตรเลียกังวลเกี่ยวกับความปลอดภัยในต่างประเทศในขณะที่อาศัยอยู่ในเมืองที่มีอัตราอาชญากรรมสูงกว่าจุดหมายปลายทางที่พวกเขากำลังพิจารณา ตัวอย่างเช่น อัตราอาชญากรรมของเชียงใหม่ต่ำกว่าเมืองอเมริกันหรืออังกฤษขนาดกลางส่วนใหญ่อย่างมาก กุญแจสำคัญคือการแยกแยะระหว่างการรับรู้ (ที่หล่อหลอมโดยสื่อ) และความเป็นจริงทางสถิติที่แท้จริงของชีวิตประจำวันในสถานที่ที่กำหนด